آموزش صرافی

الزامات سختگیرانه احراز هویت (KYC) همراه با تحریم‌های بین‌المللی دست به دست هم داده‌اند تا دسترسی ایرانی‌ها به صرافی‌های بین‌المللی را غیرممکن کنند. بسیاری از ایرانیان به سیستم‌های پرداخت جهانی مانند پی‌پال یا ویزا کارت دسترسی ندارند که روند واریز وجوه به این پلتفرم‌ها را پیچیده‌تر می‌کند. در این بین، آیا صرافی خارجی مناسب برای ایرانی‌ها اصلاً وجود دارد؟ و اگر بله، بهترین صرافی خارجی برای ایرانی ها کدام است؟

ورود به دنیای ارزهای دیجیتال برای بسیاری از ایرانیان، فراتر از یک کنجکاوی فناورانه، به یک استراتژی جدی برای سرمایه‌گذاری و حفظ ارزش دارایی در برابر تورم تبدیل شده است. ارزهای دیجیتالی مانند بیت کوین و اتریوم نه‌تنها به‌عنوان ابزارهای نوین مالی شناخته می‌شوند، بلکه فرصتی برای رشد سرمایه در بازارهای جهانی را فراهم می‌کنند که پیش از این دسترسی به آن دشوار بود.

در سال‌های اخیر، دنیای ارزهای دیجیتال شاهد ظهور پدیده‌ای شگفت‌انگیز، پرهرج‌ومرج و از نظر فرهنگی قابل توجه بوده است: میم کوین‌ها (Memecoins). محبوبیت بالای میم کوین‌ها به چالش‌های بزرگی مثل طرح‌های پامپ و دامپ (Pump and Dump) و راگ پول (Rug Pull) هم دامن زده است. این یک شکاف در بازار است: نیاز به بستری ساختاریافته‌تر و امن‌تر. همین شکاف زمینه را برای ظهور پلتفرم‌هایی مانند مون شات فراهم کرده است.

بایننس، به عنوان بزرگ‌ترین صرافی ارز دیجیتال، بستری جذاب برای معامله‌گران ارز دیجیتال است، اما تحریم‌ها مانع از دسترسی مستقیم ایرانیان به این پلتفرم است. پرسش اصلی اینجاست احراز هویت بایننس برای ایرانیان در دسترس است؟ اگر پاسخ مثبت است وریفای بایننس چگونه انجام می‌شود؟ همچنین، ریسک‌های احتمالی چیست و کاربران ایرانی چه گزینه‌های جایگزینی دارند؟

تابه‌حال فکر کرده‌اید نهنگ‌های بیت کوین و سرمایه‌گذاران کلان چطور دارایی‌های عظیم خود را جابه‌جا می‌کنند، بدون اینکه باعث نوسانات شدید در بازار شوند؟ معاملات بزرگ اگر در صرافی‌های عمومی انجام شوند، می‌توانند قیمت‌ها را به‌شدت تکان دهند و توجه همه را جلب کنند. اینجاست که مفهومی به نام استخر تاریک ارز دیجیتال یا دارک پول وارد می‌شود؛ فضایی مخفی و اختصاصی برای اجرای معاملات بزرگ، بدون افشای جزئیات آنی در دفتر سفارشات عمومی.

عرضه اولیه صرافی غیرمتمرکز یا IDO، روشی نوین برای تأمین مالی پروژه‌های ارز دیجیتال است. این روش با حذف واسطه‌ها و ارائه فرصتی برابر به سرمایه‌گذاران خرد، تحولی در جذب سرمایه ایجاد کرده است. در این مقاله، چیستی و شیوه انجام IDO را بررسی می‌کنیم، نگاهی به تفاوت‌های این روش جذب سرمایه با ICO خواهیم داشت. همچنین، روش شرکت در عرضه اولیه صرافی غیرمتمرکز و کسب درآمد از آن را آموزش می‌دهیم.

تصور کنید که یک ارز دیجیتال را در قیمتی مناسب خریده‌اید و حالا نمی‌دانید باید روی سود تمرکز کنید یا از ضرر احتمالی جلوگیری کنید. اینجاست که سفارش OCO به کارتان می‌آید. سفارش OCO در ارز دیجیتال نوعی سفارش ترکیبی است که به شما اجازه می‌دهد همزمان دو شرط مختلف برای خرید یا فروش تعیین کنید: یکی برای کسب سود و دیگری برای محدود کردن ضرر.

برای معامله ارزهای دیجیتال می‌توانید از پلتفرم‌های مختلفی از جمله صرافی (Crypto Exchange) یا بروکر ارز دیجیتاال (Crypto Broker) استفاده کنید که تفاوت های زیادی نسبت به یکدیگر دارند. در صرافی، خرید و فروش را با خود صرافی یا سایر کاربران بر اساس قیمت دلخواه انجام می‌دهید. اما در بروکرهای ارز دیجیتال، معمولاً معامله ارزهای دیجیتال مستقیماً با خود پلتفرم و با حاشیه سود ثبات انجام می‌شود.

صرافی‌های غیرمتمرکز (DEX) انقلابی در دنیای ارزهای دیجیتال ایجاد کرده‌اند. برخلاف صرافی‌های متمرکز که از دفتر سفارشات استفاده می‌کنند و به دارایی کاربران دسترسی مستقیم دارند، صرافی‌های غیرمتمرکز بدون نیاز به احراز هویت و نگهداری دارایی کاربران، امکان مبادله بی‌واسطه را فراهم می‌کنند. در قلب این صرافی‌ها، مکانیسمی به نام بازارساز خودکار (AMM) قرار دارد که جایگزین روش‌های سنتی تطبیق سفارشات شده است.

عبارات «بازارساز» و «بازارپذیر» یا همان «میکر» و «تیکر» برای هر کسی که از صرافی‌های ارز دیجیتال استفاده کرده باشد آشناست. با این حال، بسیاری از افراد تفاوت این دو اصطلاح و نحوه استفاده از آن را به درستی نمی‌دانند. معامله موفق در دانستن همین جزییات مهم است. در این مقاله با میکر و تیکر در بازار ارز دیجیتال آشنا می‌شویم. علاوه بر این مزایا و معایب و تفاوت در کارمزدهای میکر و تیکر را بررسی می‌کنیم.

با گسترش ارزهای دیجیتال، نیاز به جلوگیری از پول‌شویی و کلاهبرداری نیز بیشتر شده است. از این رو، به مقررات سختگیرانه‌تری نیاز است. یکی از مهم‌ترین این مقررات، احراز هویت مشتری (KYC – Know Your Customer) است که صرافی‌های ارز دیجیتال برای تأمین امنیت کاربران و رعایت قوانین ضد پول‌شویی (AML) اجرا می‌کنند. برای استفاده از خدمات یک صرافی، کاربران باید اطلاعات شخصی و مدارک هویتی خود را ارائه دهند و پس از تأیید هویت، به تمام امکانات پلتفرم دسترسی پیدا کنند.