شکست بانک‌های بزرگ در استفاده از فناوری بلاک چین

بانک‌ها و مؤسسات مالی بزرگ بیش از یک دهه فرصت داشتند تا از زیرساخت‌های ارز دیجیتال برای تسویه‌حساب‌های بین‌المللی استفاده کنند، اما این فرصت را از دست دادند. تنها چند پروژه محدود مانند اونیکس جی‌پی‌مورگان (JPMorgan) که اکنون با نام کینکسیس (Kinexys) فعالیت می‌کند، نشان داد که این فناوری قابل اجراست. این تأخیرها هزینه‌های سنگینی بر اقتصاد جهانی تحمیل کرده است. سیستم‌های سنتی با کندی در تسویه‌حساب‌ها، محدودیت‌های زمانی و فرآیندهای پیچیده ارزهای خارجی مواجه هستند. برای مثال در برزیل، پرداخت‌های بین‌المللی اغلب از طریق شعب بانکی کارائیب انجام می‌شود که هزینه و زمان معاملات را افزایش می‌دهد. تفاوت فناوری بلاک چین با سیستم‌های سنتی در سیستم‌های مالی سنتی، تسویه‌حساب‌ها روزها طول می‌کشد، در حالی که در دنیای ارزهای دیجیتال این فرآیند در عرض چند ثانیه انجام می‌شود. همچنین در بازارهای سنتی، سرمایه‌گذاران برای نقدینگی باید سال‌ها منتظر بمانند، اما در حوزه ارزهای دیجیتال، دارایی‌ها به سرعت قابل معامله هستند. تأثیر منفی بر اقتصادهای در حال توسعه کشورهایی مانند برزیل بیشترین آسیب را از این ناکارآمدی‌ها می‌بینند. محدودیت‌های ارزی و نیاز به استفاده از دلار آمریکا به عنوان واسطه، هزینه‌های اضافی و تأخیرهای بیشتری ایجاد می‌کند. در حالی که فناوری بلاک چین می‌تواند این مشکلات را حل کند، بانک‌ها هنوز به سیستم‌های قدیمی پایبند هستند.