کاهش ارزش خرید دلار در برابر رشد بلندمدت بیت کوین؛ نوسان مرئی در برابر تورم نامرئی

در حالی که ریزش قیمت بیت کوین ممکن است برای بسیاری از سرمایه‌گذاران نگران‌کننده به نظر برسد، جزییات آماری نشان می‌دهد که ارزهای سنتی مانند دلار آمریکا در بازه‌های زمانی طولانی‌تر، نوسانی به مراتب مخرب‌تر اما پنهان را تجربه می‌کنند. در طول سه سال گذشته، قدرت خرید دلار به دلیل تورم و نوسانات شاخص ارز، به شدت کاهش یافته است، در حالی که بیت کوین علی‌رغم اصلاحات قیمت، بازدهی قابل‌توجهی را ثبت کرده است. طبق داده‌های شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) و اداره آمار کار (BLS)، قدرت خرید یک اسکناس ۱ دلاری از سال ۲۰۲۳ تاکنون به حدود ۸۹ تا ۹۳ سنت کاهش یافته است. در مقابل، یک دلار سرمایه‌گذاری شده در بیت کوین در فوریه ۲۰۲۳، حتی با احتساب ریزش‌های اخیر، اکنون ارزشی معادل ۳.۲۶ دلار دارد. این تضاد نشان می‌دهد که ریسک ناشی از «نوسانات مرئی» در بازار ارز دیجیتال، در بلندمدت بسیار کمتر از «نوسانات نامرئی» یا همان تورم در پول نقد بوده است. تفاوت ماهیت نوسان در نقدینگی و ارز دیجیتال بسیاری از منتقدان، ارز دیجیتال را به دلیل نمودارهای قرمز و اصلاحات ناگهانی قضاوت می‌کنند، اما واقعیت این است که پول نقد نیز نوسان دارد؛ با این تفاوت که نوسان آن نه در نمودارها، بلکه در افزایش هزینه‌های اجاره‌بها، مواد غذایی و خدمات مشاهده می‌شود. در شرایطی که نرخ بهره واقعی (Real Yields) و نقدینگی سیستم بانکی تحت فشار است، دارایی‌های ریسک‌پذیر ممکن است در کوتاه‌مدت دچار رکود شوند، اما مدل‌های آماری برتری حفظ ارزش در بیت کوین را تایید می‌کنند. یک خرید ۱ دلاری بیت کوین در اوایل فوریه ۲۰۲۳، امروز حتی پس از ریزش‌های اخیر، تقریباً به ۳.۲۶ دلار تبدیل شده است؛ در حالی که ارزش واقعی یک اسکناس ۱ دلاری از همان زمان تاکنون، بسته به شاخص‌های DXY یا سبد تجاری، به حدود ۸۹ تا ۹۳ سنت کاهش یافته است. تحلیلگران معتقدند ترکیب سه عامل نرخ بهره واقعی، میزان نقدینگی فدرال رزرو (Federal Reserve) و جریان ورودی به ETF های اسپات، جهت حرکت بیت کوین در ۱۲ ماه آینده را تعیین خواهد کرد. اگرچه نرخ‌های بهره بالا ممکن است جذابیت دارایی‌های پرریسک را در کوتاه‌مدت کاهش دهد، اما تاریخچه سه ساله نشان می‌دهد که فرار از «خون‌ریزی آرام» ارزش پول نقد، محرک اصلی ورود سرمایه‌گذاران به بازار ارز دیجیتال باقی مانده است.